Πωλείται η Χώρα μου

Μετάνοια

       Μετάνοια

 Αν τα τραγούδια μου

δεν έχουν αξία

δεν έχουν τα λάθη μας

κι αυτά σημασία

εμένα κανείς

δεν με χειροκροτά

μιλάω για κρίματα

που λένε πολλά

μη βάλεις σημάδι

να με δοκιμάσεις

δεν έχω πυγμή μα

έχω καρδιά

Ρεφρέν

Μη με ρωτάτε

τώρα αν είναι νωρίς ή αργά

ένα φοβάμαι

την έγνοια που κρύβω

και δεν αντέχω

σταυρούς και καρφιά

ζωές δεν έχω

θυσία να γίνω

πάλι για όσους

δεν είδαν χαρά

Αν τα  τραγούδια μου

δεν έχουν ζωντάνια

γι αυτούς που δεν ένιωσαν

βουνό την μετάνοια

ας ήταν στα στήθια

να νιώσω βαθιά

των άλλων τα βάσανα

δικά μου κι αυτά

κι αν λέω τραγούδια

εγώ ρυθμικά

τις νύχτες θρηνώ

ειν' όλα στραβά.

 '' Η μόνη Αλήθεια ''

Τα βέλη που τον δρόμο έδειχναν
    αλλού τα στρέψαμε
μάταια οι επόμενες γενιές
 θα ψάχνουν μια Ιθάκη
τις έννοιες ων λέξεων αλλάξαμε
λες και για τις πράξεις μας
    αυτές ευθύνονται
σαν εύηχες μουσικές
στα αυτιά μας αντηχούν.
Το ψέμα η '' μόνη αλήθεια ''
που μας απόμεινε,
η '' φαιά ουσία '' των πραγμάτων,
υπόσταση μέσα μας απόκτησε
κι εμείς που με το αίμα μας
στους τοίχους γράφαμε
την λέξη '' Ελευθερία ''
σκιά του εαυτού μας απογίναμε.

          '' Ροδόσταμο ''

ΤΑ ΤΑΝΚΣ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ

ΤΑ ΤΑΝΚΣ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ

Σήμερα δεν είναι η επέτειος του πολυτεχνείου
όλοι κοιμούνται χωρίς να τους ταράζουν
οι αθώοι με τα βογγητά τους 
σημαίες τα οράματα τους
θα τις υψώσουν τον άλλο χρόνο πάλι
ως τότε μπορούν να συνεχίσουν να τους σκοτώνουν

Το πολυτεχνείο συνεχίζεται
όχι πως οι φοιτητές ζητούν ελευθερία
μα να τα τανκς δεν σταματούν
να γκρεμίζουν τα ιδανικά τους
μπροστά στη πύλη της αλήθειας
σκοτώνοντας τους αθώους μέσα τους

Οι τύραννοι δεν χάθηκαν όταν
πέθαναν οι φοιτητές
τρέχουν στα συλλαλητήρια
να νιώσουν την σωτηρία τους
να γίνουν σωσίες τους και μπροστάρηδες
να οικειοποιηθούν κι αυτά
τα δικαιώματα του θανάτου τους

Στο κάτω - κάτω αυτοί τους έκαναν ήρωες
σκεπάζοντας το αίμα τους με τριαντάφυλλα
μη μαθευτεί ποιος έκανε το φονικό
και τα τανκς με νικηφόρες δάφνες
( όπως στις παρελάσεις ) μετά το μακελειό

Μα όλοι το ξέρουν αυτοί πουέχουν την δύναμη
ποδοπατούν τους άλλους
αυτοί που κρατούν όπλα αυτοί σκοτώνουν
ΟΙ ΑΘΩΟΙ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΤΑ ΣΤΗΘΙΑ ΤΟΥΣ
ΣΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ

Το πολυτεχνείο συνεχίζεται
και τα τανκς προχωρούν...
σπάζοντας τα όρια της Ελευθερίας
ενταφιάζοντας την αλήθεια
ισοπεδώνοντας την ανθρωπιά...

Εκεί που η ατιμία νικά και το κακό γιγαντώνεται
εκεί που η ζωή φιμώνεται
κι ο θάνατος έχει το λόγο
εκεί που ο κόσμος βουλιάζει στη βρωμιά
και τον ακόρεστο πόνο...

ΡΟΔΟΣΤΑΜΟ

Δημήτρης Ρακιτζής - Jammin Ερτ3 Μέρος 2ο.

ΛΕΝΑ ΣΕΡΔΑΡΙΔΟΥ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΤΙΚΑΣ " ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ"

Απόδραση

       ''Απόδραση''

Στενάζει η ειρήνη στα σύνορα
Του μίσους και του τρόμου
Στα βάθη της Ανατολής
Μαίνεται ο πόλεμος
Μα εγώ έχω την επιλογή
Ακόμη να ευθυμήσω

Στα πανάκριβα θέρετρα
Της Μεσογείου
Μου σερβίρουν τον καφέ
Μαζί με το μαντάτο
Χιλιάδες οι εγκλωβισμένοι
Κάτω από τα ερείπια
Κι έχω σχεδόν σοκαριστεί
Μα εγώ έχω τα δικά μου

Αιμοσταγείς μηχανισμοί
Αναδεικνύοντας την πολιτιστική μας
Κληρονομιά
Καθηλώνουν την πρόοδο
Ακυρώνουν το μέλλον
Σκοτώνουν κάθε ελπίδα
Μα εγώ έχω την επιλογή
Ακόμη να ευθυμήσω

Αρκεί να βάλω δυνατά
την μουσική
Να αποδράσω
Δεν θέλω τίποτε να δω
και τίποτε πια
ν’ ακούσω
Για ήρωες για νικητές για δόξα
και για τρόπαια

Μόνο μια ήσυχη γωνιά
Γυρεύω για να κλάψω…

'' ροδόσταμο ''

Μου αρέσει!Σχολιάστε