Πέμπτη 25 Ιουνίου 2015

''Εγλωβισμός''





Σ'έδιωξα απ'την ζωή μου μα δεν μπόρεσα
Να σε διώξω απ'την καρδιά μου ούτε λεπτό
Όλους όσους μου έχουν φταίξει τους συγχώρεσα
Όχι όμως τον δικό μου εαυτό
Που δεν πάλεψα να σώσω την αγάπη μας
Για να φύγεις να γλυτώσεις από  'μένα
Σαν δεν είχα να σου δώσω άλλο τίποτε
Από αισθήματα και νιάτα μαραμένα 

...Μα όταν έφυγες και σε έχασα
Την συγνώμη μου την είπα... στον αγέρα...

Τώρα ξέρω πως απέναντι σου έσφαλα
Όμως χάθηκες κι ακόμα ίσως κλαις
Έτσι οι ήρωες σκοτώνουν τον έρωτα
Όταν οι ελπίδες τους είναι νεκρές
Στις πληγές μου μια πληγή ακόμα πρόσθεσα
μα δεν ήθελα να σε πικράνω εσένα
Την ζωή μου σαν τον άνεμο την σκόρπισα
κι όλα τα όνειρα μου πήγανε χαμένα

...Μα όταν έφυγες και σε έχασα
Την συγνώμη μου την είπα... σε κανένα...

Η αγάπη μας ξεπέρασε τα πέρατα 
Μα θυσίασα τα πάντα για τους άλλους
Κι έτσι άσημος τους στόχους μου δεν έφθασα
Να τους πείσω για το δίκιο τους μεγάλους

Κούρνιαζες στην αγκαλιά μου και σου έλεγα
Πως σταυρώνουν τους Αθώους με το ψέμα
Κι απορούσες γιατί τίποτε δεν έβλεπες
Μόνο κήπους και αγάπες δίχως τέρμα

...Μα όταν έφυγες και σε έχασα
την συγνώμη μου την είπα και σε μένα...

     

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2015

Συναυλία

''Συναυλία''


Στο φάσμα μια υπέροχης βραδυάς
Που αντηχούν κρυστάλινες
οι νότες
Ροδίζουν σαν πυρσοί χαράς
Των ήχων οι ολόχρυσες κορώνες
Στην ίριδα κάθε ψυχής
Σαν άστρο τώρα ξεπροβάλλει
της αυγής
Η ευτυχία η γαλήνη
Και η γλυκιά σαγήνη της στιγμής
Τις πίκρες και τα άγχη
αργοσβήνει
Στις φλέβες κάποιας άρτιας
μουσικής
Το κύμα της ηχεί σαν το ρυάκι
Μιας γάργαρης νεροσυρμής
Ανατριχίλα φέρνει και μεράκι
Ο ασυγκράτητος ρυθμός
Κι ο κόσμος γίνεται
όλο και πιο μικρός
Δίχως κακία δίχως αίγλη
Και μόνο των βιολιών ο πυρετός
Ξεσπάει πια
φουντώνει και θεριεύει

            ''Ροδόσταμο''

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2015

Στην δίνη της προόδου

''Στην δίνη της προόδου''

Eχω εντάξει το είναι μου
 σ' ένα ιδανικό
Σε τούτο δεν διαφέρω
 απο τον Αϊνστάιν
Ξεπέρασα στο είδος του
 κι αυτόν τον Καζανόβα
τον Λόρκα τον Μπετόβεν τον Βαν-Γκόγκ
και έκανα να φαίνεται
 και ο Αλέξανδρος μικρός.
Εχω αναστήσει απ' τους καπνούς
                 τον ήρωα Δον-Κιχώτη
Τον Γκάντι υποδύθηκα, τον Μπρέχτ
                                        τον Ντοστογιέφσκι
την κλίμακα ανέβηκα
 που μου είχαν ετοιμάσει.
Στην δίνη της προόδου
 σχολές και τάσεις καταργώ
          Με μια άλλη θεωρία
                 καθ' όλα ανατρεπτική
                      με την υπογραφή μου.
Και όποιος με αμφισβητεί
 ταυτίζεται μ' εμένα
Μα να στο αποκορύφωμα
 τα πάντα είναι λάθος
Και όλα τα αναθεωρώ
                               Και στο... ΜΗΔΕΝ  γυρνάω...

                                       ''ροδόσταμο''

Παρασκευή 29 Μαΐου 2015

Σύγχρονη ιστορία του μικροέλληνα

Σύγχρονη ιστορία
 του μικροέλληνα

Στο έννομο κράτος αναζήτησα
Λίγη θαλπωρή και προστασία
Σαν πολίτης που σέβεται
Την τάξη και την εξουσία
Είχα κι εγώ μια απαίτηση
Ψωμί Δουλειά κι Ελευθερία
Εξ' άλλου γι'αυτό αγωνίστηκαν
Κι οι πρόγονοι μας με αυτοθυσία
Για μια Ελλάδα ελεύθερη
Χωρίς σκλαβιά και τυραννία
χαίρομαι λοιπόν που είμαι Ελληνας
Με τέτοιους ένδοξους προγόνους
Σε μία χώρα τόσο όμορφη
Με τόσες χάρες τόσους πόρους,
Απ 'το υστέρημα μου βέβαια
Πληρώνω τους κοινούς τους φόρους
Αντάξιος των προγόνων μου
Και χάρη των συγχρόνων μου
Τηρώ όλους τους νόμους
-Μιμήθηκα έτσι τους προγόνους μου
Πάλεψα κι εγώ όπως εκείνοι
Κι ένιωσα θεέ μου να εκτονωνόνται
Πάνω μου τα πιο βίαια κτήνη
''Γεια σας περήφανοι Ελληνες''
Με φουστανέλα και με καριοφίλι
Χωρίς προστάτες δεν μείναμε
Και όλες μας τις διαφορές
Τις τακτοποίησαν ... εκείνοι
Τώρα πια δεν αγωνίζομαι
Για αλλαγές και ουτοπίες
Για όλα μας τα λάθη πλήρωσα
Με αίμα και με θυσίες
Μα για την Πατρίδα μου δεν ντρέπομαι
Για κάποιες της ανοησίες
Ομως αυτά κι αν δεν λέγονται
Εγιναν πια  πασιφανείς
Οι διακρίσεις κι οι ατασθαλίες ...

''Ροδόσταμο''
  Απ'το ''ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΟ ΟΡΑΜΑ''

Aναγεννηση

Αναγέννηση

Ανεξίτηλος ήλιος
το φεγγάρι
Στον Γαλαξία της ψυχής μου
Και τα άστρα λικνίζονται
Στον χορό της προσμονής
Και της αγαλλίασης…

Στις υπόγειες στοές
 των αναζητήσεων
Στους θαυμαστούς κήπους
Των ιδεών…
Ο κόσμος αναδιπλώνεται
Αναβαπτίζεται…ξαστερώνει
Όταν σε κλάσματα
 δευτερολέπτων
Αναγεννάται
Η αιώνια στιιγμή
της Δημιουργίας…

Ροδόσταμο








Hχοι χρωμάτων...




Στο ηχόχρωμα των αισθήσεων

  Αστραποβολείς
Σαν θωριά Γαλαξιών
Υπέροχη σαν μια ευχή
Πριγκίπισσα στεφανωμένη
Αέναων βιολιών τα βαλς
Χρωματίζουν σαγηνευτικά
Την εκστατική φωνή σου.

Η όψη σου πηγή κήπων
Τα χείλη σου κηρήθρα αναψυχής
Στα μάτια σου ηλιοβασιλέματα
Αφήνουν την πνοή τους
Και στα μαλλιά σου
Η τέρψη ανθοφορεί χίμαιρες

Ξημέρωμα της άνοιξης
Φωτεινό των Αστεριών χαμόγελο
Μελαχροινό , περήφανο
 κορίτσι της χαραυγής
Στων αγοριών τα στήθη
Ο πόθος η φωτιά το χτυποκάρδι
Για σένα ασύνορα

Η αγάπη μέσα σου
Πότε θρήνος πότε όαση
Μια έκρηξη πολέμου
Φλογερή κι αναίμακτη που καραδοκεί
Ιδανικών πανόραμα
Φεγγαροφωτισμένο
Στο σώμα σου το αρμονικό
Το πνεύμα όλων των τεχνών
Δικαιωμένο…

''Ροδόσταμο''

Πέμπτη 28 Μαΐου 2015

''Ας μη γελάσουμε σήμερα''

Ας μη γελάσουμε σήμερα

...Αφού έχουμε Ειρήνη...
Και τα ουράνια ευλαβικά
                  χαμογελούν
Κοιτώ εκστατικά τα αγριολούλουδα
Που ήθελα να σου προσφέρω
Το ξανασκέφτηκα όμως
Ας μην σε προδώσω σήμερα.

   Σήμερα
Τα θύματα της βίας αφανίζονται
Τα θύματα της πείνας αποδεκατίζονται
Και όλοι οργισμένοι αγωνίζονται
      και αιμορραγούν
Μα τα έθνη υπεροπλίζονται
Και τους αναχαιτούν.
   Αφού έχουμε Ειρήνη
Που κατοχυρώνει τους δυνατούς
Να μην δώσουν πίσω την λεία τους
Που δικαιώνει τους τρελούς
Να επιβάλλουν την σοφία τους…
   Ας μην γελάσουμε σήμερα
  Ας μην κόψουμε λουλούδια
   Για μας για τον έρωτα
Κι εγώ θα σταματήσω
  το ποίημα μου εδώ
Αφού μουσκέψαμε την χαρά
Μες ’ τα καυτά μας δάκρια...

   ''Ροδόσταμο''